ISSN 2148-4902
e-ISSN 2536-4553
 

Volume : 5 Issue : 3 Year : 2018

 
The role of thiol levels in predicting contrast-induced nephropathy in patients with ST-segment elevation myocardial infarction who underwent primary percutaneous coronary intervention. [North Clin Istanb]
North Clin Istanb. Ahead of Print: NCI-72335 | DOI: 10.14744/nci.2018.72335  

The role of thiol levels in predicting contrast-induced nephropathy in patients with ST-segment elevation myocardial infarction who underwent primary percutaneous coronary intervention.

Ahmet Korkmaz1, Burcu Özyazgan1, Arzu Kösem2, Özgül Uçar Elalmış1, Ümit Güray1, Mehmet İleri1, Salim Neşelioğlu3, Özcan Erel3
1Ankara Numune Education And Research Hospital, Department of Cardiology.
2Ankara Numune Education And Research Hospital, Department of Clinical Biochemistry
3Yildirim Beyazit University Medical Faculty, Department of Clinical Biochemistry

INTRODUCTION: Contrast-induced nephropathy (CIN) is a common complication of diagnostic or interventional procedures that may arise from intravascular contrast media administration. Recent studies have reported the thiol-disulfide ratio as a novel oxidative stress marker. We therefore investigated the role of thiol levels in predicting CIN in patients with ST-segment elevation myocardial infarction (STEMI) who underwent primary percutaneous coronary intervention (PCI).
METHODS: A total of 302 patients were enrolled in the study. CIN was defined as an increase in serum creatinine concentration ≥0.5 mg/dL compared with admission value, or a >25% relative rise during the first 48-72 hours after the procedure. To evaluate the relation between thiol levels and CIN, patients were divided into a CIN group and a non-CIN group.
group.
RESULTS: CIN occurred in 44 (15%) patients.Native thiol (274.8± 84.7 μmol/L vs 220.8 ± 97.1 μmol/L, p=0.001) and total thiol (305.4 ± 89.7 μmol/L vs 260.1 ± 102.1 μmol/L, p=0.009) levels were higher in patients within the non-CIN group. Disulfide (15.8 ± 6.6 μmol/L vs. 19.6 ± 8.4 μmol/L, p=0.002) levels, and mean disulfide / total thiol ratios (8.4 ± 3.7 vs. 5.9 ± 3.1, p=0.001) were higher in patients with CIN(+) group.In univariate analysis; initial native thiol, total thiol, disulfide levels and disulfide/total thiol ratio were found to have prognostic significance in the development of CIN. In the multivariate regression analysis, only disulfide/total thiol ratio (OR=1.190; 95% CI, 1.090-1.300; p = 0.001) was significantly and independently associated with CIN.The cut-off value of disulfide/total thiol ratio on admission to predict CIN in patients with STEMI who underwent primary PCI was 7, with a sensitivity of 68.2% and a specificity of 79.8%.
DISCUSSION AND CONCLUSION: Our results suggest that thiol/disulfide homeostasis could be a good biochemical risk marker for CIN in STEMI patients who underwent primary PCI.

Keywords: Contrast-induced nephropathy, thiol levels, acute myocardial infarction


Primer perkütan koroner girişim uygulanan ST segment yükselmeli miyokard infarktüsü hastalarında kontrast madde kaynaklı nefropatiyi öngörmede tiyol düzeylerinin rolü.

Ahmet Korkmaz1, Burcu Özyazgan1, Arzu Kösem2, Özgül Uçar Elalmış1, Ümit Güray1, Mehmet İleri1, Salim Neşelioğlu3, Özcan Erel3
1Ankara Numune Eğitim ve Araştırma Hastanesi, Kardiyoloji Kliniği.
2Ankara Numune Eğitim ve Araştırma Hastanesi, Biyokimya Kliniği.
3Yıldırım Beyazıt Üniversitesi Tıp Fakültesi, Biyokimya Kliniği

GİRİŞ ve AMAÇ: Kontrast nefropatisi (KN) tanısal veya girişimsel işlemlerde intravasküler kontrast maddelerin uygulanmasından kaynaklanabilen sık bir komplikasyonudur. Son çalışmalarda, tiyol-disülfit oranının yeni bir oksidatif stress belirteci olduğu bildirilmiştir. Bu nedenle, primer perkütan koroner girişim (PKG) uygulanan ST segment yükselmeli miyokard enfarktüsü (STYME) hastalarında KN öngörülmesinde tiyol düzeylerinin rolünü araştırdık.
YÖNTEM ve GEREÇLER: Çalışmaya toplam 302 hasta dahil edildi.KN, bazal ile karşılaştırıldığında serum kreatinin konsantrasyonunda ≥0.5 mg / dL'lik bir artış veya işlemden sonraki ilk 48-72 saat içerisinde göreceli artışın >% 25 olması şeklinde tanımlandı.Tiyol düzeyleri ile KN arasındaki ilişkiyi değerlendirmek için hastalar KN+ grubuna ve KN - grubuna ayrıldı.
BULGULAR: KN 44 (% 15) hastada gelişti. Native tiyol (274.8 ± 84.7 μmol / L vs 220.8 ± 97.1 μmol / L, p = 0.001) ve toplam tiyol (305.4 ± 89.7 μmol / L vs 260.1 ± 102.1 μmol / L, p = 0.009) düzeyleri, KN olmayan gruptaki hastalarda daha yüksekti. Disülfid (15.8 ± 6.6 μmol / L vs 19.6 ± 8.4 μmol / L, p = 0.002) düzeyleri ve ortalama disülfid / toplam tiyol oranları (8.4 ± 3.7'e karşı 5.9 ± 3.1, p = 0.001) KN' li hastalarda daha yüksekti. Tek değişkenli analizde; başvuru native tiyol, toplam tiyol, disülfid seviyeleri ve disülfid / toplam tiyol oranı, KN gelişiminde prognostik öneme sahipti. Çok değişkenli regresyon analizinde sadece disülfid / toplam tiyol oranı (OR = 1.190;% 95 CI, 1.090-1.300; p = 0.001) KN ile anlamlı ve bağımsız olarak ilişkiliydi.Başvuru disülfid / toplam tiol oranı için 7 kesme değerinin primer PKG uygulanan STYME hastalarında KN tahmininde, sensitivitesi% 68.2, özgüllüğü% 79.8 idi.
TARTIŞMA ve SONUÇ: Sonuçlarımız, primer PKG uygulanan STYME hastalarında tiyol / disülfid dengesinin KN için iyi bir biyokimyasal risk belirleyicisi olabileceğini düşündürmektedir.

Anahtar Kelimeler: Kontrast nefropatisi, tiyol düzeyleri, akut miyokard enfarktüsü




Corresponding Author: Ahmet Korkmaz, Türkiye


TOOLS
Print
Download citation
RIS
EndNote
BibTex
Medlars
Procite
Reference Manager
Share with email
Share
Send email to author

Similar articles
PubMed
Google Scholar



 
©NCI 2016. Bu sitenin tüm hakları Istanbul Kuzey Klinikleri’ne aittir.